و دوباره آن پرچم های عشق و حقیقت و شهادت بر افراشته شد.دوباره سایبانی به

   بلندای تاریخ، به بلندای مظلومیت حسین،به پایداری زینب و آن کودکان یتیم،به بی کرانی

    فداکاری عباس تمام  آسمان سوزان آن ظهر تاریخی را همچون کودکی در بر گرفت،تا

    همگان به یاد آن واقعه بگریند  و زنده نگه دارند هر آنچه که از او به یادگار دارند.

   عزاداری همه قبول باشه.

   هر کسی با هر نیتی که میره عزاداری به خودشو خداشو امام حسین ربط داره،به من

   ربطی نداره.

    اینکه همه مثل هم نمیتونن عزاداری کنن  و همه ی عزاداری ها که مثل هم نیستن

    و هر کی هر جوری راحته همون،باز هم به من ربطی نداره.

    اینکه خیلی ها به واسطه ی عزاداری هزارو یک نوع کارو کاسبی و ... راه انداختن باز

    هم به من ربطی نداره.

     اینکه وقتی بعضی ها از آدما از عزاداری میان و ته جیبشون پر از تکه کاغذ های شماره

     تلفن....اینم به من ربطی نداره.

     اینکه از یه هیئت ۵۰ نفره ۲۵ نفر طبل میزنن و ۱۵ نفر سنج به عشق عاشورا و کربلا

     باز هم به من ربطی نداره.مخصوصا اگه یه طبل زن هم به قول معروف جوش کنه!!!

      نمیدونم.فقط میتونم بگم عزاداریاتون قبول.

      حسینی باشید.

      ضمیمه۱:لطفا کسی ناراحت نشه.اینارو واسه ی اونایی نوشتم که دیدمشون. و

      شامل همه ی عزاداران محترم نمیشه.