از هر گوشه ی دلم،

     از دریچه های دلتنگی،

    آن تارهای وحشی.

    از پروازها ی بی اوج،

     برگشتهای بی رفت.

     از صندوقچه ی خاطرات،

      عقربه های به دار آویخته ی زمان .

    از افکار خیسم ،

    خیال رفته ها.

    می نویسم:برای،

    آن آوازهای شروع 

    دوباره آغاز شدن

    دوباره به شوق رسیدن.

     :برای،

     آنانی که زیستن را به مرز جنون رساندند،

    آنانی که قهرمان دیوانگی بودند...

    آنانی که دوست داشتنشان رنجی عجیب بود .

    و برای خودم،

    که یادم باشد روزی را و روزگاری را....

    من،

    می خوانم برای تو،

    از هر ،

     گوشه ی دلم

    از هر گوشه ی دلم.